gstt...
it stands for guru sandaran tidak terlatih...masuk tahun ni dah 3 tahn saye pegang title ni n di 3 buah sekolah yg berbeza...oleh sbb title ni jugak la saye selalu merasa rendah diri terutama nye bile ade di sekolah dan kalo di tempat2 awam bile ade yg bertanye ape pekerjaan saye...saye blom merasakan diri saye layak untuk mengaku bekerja sebagai guru sebab hakikat nye saye bukn la guru yg sebetul nye...huhuhu
dan disebab kan title ni jugak la saye terpakse menahan telinga dan memujuk hati saye sendiri supaye sentiasa sabar setiap kali saye dgr cakap2 cikgu2 di sekolah....setiap kali tu jugak saye akan bagi senyum terpakse yg saye gerenti pahale nye sangt sket atau pon x de langsung sbb saye langsung x ikhlas ketika itu...
saye x mengharapkan org menyanjung saye ataupon memberi layanan yg lebih2 untuk saye mase kat sekolah....saye x perlu sume tu..saye sedar saye x layak untuk terima sume tu...tapi at least jgn la bagi sye mendengar hujah2 yg saye rase x sepatutnye di keluarkan oleh seorg guru..apetah lagi guru tersebut dah agak berusia dr saye....saye tau saye ade byk kekurangan..tp bg saye kekurangan tu la yg sebenar nye menjadi kan kite manusia sejati..xde manusia yg hidup x penah buat slah...saye x kisah kalo ade cikgu2 yg menegur kesalahan saye...saye bolh terima dengn senag hati...tapi bukan dengan care yg memalukan saye dan bukan di depan pelajar2....walaupon saye bukan la guru hakiki, tapi di mate pelajar, saye tetap guru bg mereka...
bile seorg guru merendah kan martabat seorg guru yg lain..bg saye guru tersebut bukan la seorg guru yg baik..bagi saye, menjadi seorg guru memerlukan pengorbanan yg sangat banyak..sebab tu la org2 selalu kate tugas seorg guru sgt mulia..bukan sume org bolh menjadi guru yg sebenr2 nye...saye sendiri selalu pk saye byk berkorban sejak menjadi seorg guru...saye kadg2 terpakse berlakon terutame sekali bile di khalayak ramai...saye kena jage tingkahlaku saye..saye dah x boleh nak pakai baju2 yg saye suke, dah x bolh melepak di pust karaoke, byk lagi la...memg saye rase terpakse...sbb tu saye kate bkn sume org blh jd cikgu...tapi bile pk pasl ilmu yg kite bg kat anak2 murid tu digunakan sepenuh nye oleh mereka, saye rse sgt gembira...mungkin itula kepuasan sebenr menjadi guru...
saye menjadi guru bukan la bermula dengan minat..tapi sume nye bermula dengan paksaan emak saye yg nak tgk saye berkhidmat dgn kerajaan..start ddr situ saye pegi keje dgn niat memuaskan hati parents saye...bukanla dengan minat dan kesungguhan saye sendiri...tapi setiap kali diberi tugas, saye mesti akan cube melakukan yg terbaik...tapi mungkin saye masih blom cukp terbaik bg cgu2 yg ade di sekolah tu...kadg2 saye xphm ngan cgu2 kat sekolah tu...saye x penah meminta ape2 yg diberikan pd saye...bukn saye yg menetapkan tugasan2 saye di sekolah..tapi knp cgu2 tersbut slalu melepaskn ketidak puasan hati mereka pade saye...ape la yg mampu saye buat untuk memuas kan hati cgu2 itu......
buat mase skrg saye hye mampu berdoa...semoga sume ni hye la nightmare bagi saye...semoga bile saye bangun esok pagi saye masih boleh tersenyum dan menganggap sume ni dah berlalu bersam2 mimpi2 saye....
till then...
bye.......
it stands for guru sandaran tidak terlatih...masuk tahun ni dah 3 tahn saye pegang title ni n di 3 buah sekolah yg berbeza...oleh sbb title ni jugak la saye selalu merasa rendah diri terutama nye bile ade di sekolah dan kalo di tempat2 awam bile ade yg bertanye ape pekerjaan saye...saye blom merasakan diri saye layak untuk mengaku bekerja sebagai guru sebab hakikat nye saye bukn la guru yg sebetul nye...huhuhu
dan disebab kan title ni jugak la saye terpakse menahan telinga dan memujuk hati saye sendiri supaye sentiasa sabar setiap kali saye dgr cakap2 cikgu2 di sekolah....setiap kali tu jugak saye akan bagi senyum terpakse yg saye gerenti pahale nye sangt sket atau pon x de langsung sbb saye langsung x ikhlas ketika itu...
saye x mengharapkan org menyanjung saye ataupon memberi layanan yg lebih2 untuk saye mase kat sekolah....saye x perlu sume tu..saye sedar saye x layak untuk terima sume tu...tapi at least jgn la bagi sye mendengar hujah2 yg saye rase x sepatutnye di keluarkan oleh seorg guru..apetah lagi guru tersebut dah agak berusia dr saye....saye tau saye ade byk kekurangan..tp bg saye kekurangan tu la yg sebenar nye menjadi kan kite manusia sejati..xde manusia yg hidup x penah buat slah...saye x kisah kalo ade cikgu2 yg menegur kesalahan saye...saye bolh terima dengn senag hati...tapi bukan dengan care yg memalukan saye dan bukan di depan pelajar2....walaupon saye bukan la guru hakiki, tapi di mate pelajar, saye tetap guru bg mereka...
bile seorg guru merendah kan martabat seorg guru yg lain..bg saye guru tersebut bukan la seorg guru yg baik..bagi saye, menjadi seorg guru memerlukan pengorbanan yg sangat banyak..sebab tu la org2 selalu kate tugas seorg guru sgt mulia..bukan sume org bolh menjadi guru yg sebenr2 nye...saye sendiri selalu pk saye byk berkorban sejak menjadi seorg guru...saye kadg2 terpakse berlakon terutame sekali bile di khalayak ramai...saye kena jage tingkahlaku saye..saye dah x boleh nak pakai baju2 yg saye suke, dah x bolh melepak di pust karaoke, byk lagi la...memg saye rase terpakse...sbb tu saye kate bkn sume org blh jd cikgu...tapi bile pk pasl ilmu yg kite bg kat anak2 murid tu digunakan sepenuh nye oleh mereka, saye rse sgt gembira...mungkin itula kepuasan sebenr menjadi guru...
saye menjadi guru bukan la bermula dengan minat..tapi sume nye bermula dengan paksaan emak saye yg nak tgk saye berkhidmat dgn kerajaan..start ddr situ saye pegi keje dgn niat memuaskan hati parents saye...bukanla dengan minat dan kesungguhan saye sendiri...tapi setiap kali diberi tugas, saye mesti akan cube melakukan yg terbaik...tapi mungkin saye masih blom cukp terbaik bg cgu2 yg ade di sekolah tu...kadg2 saye xphm ngan cgu2 kat sekolah tu...saye x penah meminta ape2 yg diberikan pd saye...bukn saye yg menetapkan tugasan2 saye di sekolah..tapi knp cgu2 tersbut slalu melepaskn ketidak puasan hati mereka pade saye...ape la yg mampu saye buat untuk memuas kan hati cgu2 itu......
buat mase skrg saye hye mampu berdoa...semoga sume ni hye la nightmare bagi saye...semoga bile saye bangun esok pagi saye masih boleh tersenyum dan menganggap sume ni dah berlalu bersam2 mimpi2 saye....
till then...
bye.......
