ramadhan kali ini...

1 ramadhan 2014…

Alhamdulillah…masih diberi kesempatan dan peluang untuk bertemu ramadhan tahun ni…

1 ramadhan tahun ni, saye jauh di perantauan…keseorangan dalam bilik kecik ni…jauh dari segala-gala nye…rumet pon x de (rumet saye balik kampong sambut ramadhan dengan suami nye) huhuhu…tahun ni first time saye jauh dari family sambut 1 ramadhan…sedih tau…sume orang ade di rumah hari ni…boleh bayang kan meriah nye time berbuka kat rumah tu…dah jadi macam tradisi, 1 ramadhan sume orang akan balik berkumpul…along akan balik, adik pon balik,de balik jugak…huhuhu syahdu nye saye sorang je yang x balik…ala tapi mesti dieorang pon rindu kan saye jugak kan…hehehehe…mesti mak akan cakap “ini kalo ade angah mesti lagi kecoh”…x pon mak akan cakap “kalo ade angah, boleh mintak angah masak macam2”..hehehehe betol x mak? Aaahhhhhh….rindu nye mau pulang….

Ramadhan di rumah saye ekceli x de yang terlampau istimewa…selain dari semua adik beradik berkumpul, yang lain tu biase2 je…kehidupan seperti biase…makanan waktu berbuke pon same je macam hari2 biase…x de yang istimewa..dulu kalo saye request kat mak nak makan macam2, contoh nye nasi ayam ke mee kari ke…nanti mak akan cakap, tunggu semua orang balik baru mak buat kan…nanti kamu sorang je yang dapat makan, kesian yang lain dengar kat talipon je…so kena la tunggu semua orang ade di rumah baru la request itu akan di tunai kan…huhuhuu…kami jarang membeli juadah berbuka…semua nye di masak dengan penuh kasih sayang (cewahhhh…) di dapo emak itu…hehehehe…family saye kan besar…jenuh la weh kalo semua nye nak berbeli…macam mak selalu cakap la kan…tokey balak pon boleh bankrap kalo hari2 nak berbeli je…hehehehehehe…

Tahun ni, ramadhan di rumah saye kompem akan berubah suasana…ye la saye kan x de di rumah…op kos la suasana nye lain…hahahahahaha…..

X la…maksud saye, tahun ni bermula la ramadhan dan syawal kami tanpa abah…syahdu sangat…op kos akan terase sangat abah x de…biase nye setiap kali berbuka, abah yang akan bace kan doa berbuka..

Lepas pencen, abah jadi amil zakat…saye pon dah lupe tahun bile abah start jadi amil…tapi yang saye tau, sejak abah jadi amil, rutin bulan puasa dan pagi raya kami berubah…dulu2 sebelum abah jadi amil, time berbuka abah akan ade di meja makan dan berbuka sama2…tapi sejak abah jadi amil, minggu pertama puasa je abah akan berbuka dan makan sama2…start minggu kedua puasa, abah akan ade di surau, tunggu orang nak bayar zakat…masuk minggu ketiga puasa, abah akan selalu balik lambat…lepas semayang maghrib baru abah balik…minggu terakhir puasa, abah balik lagi lambat…penah abah balik jam 2 pagi…abah cakap, ramai orang bayar zakat…terima je la..ade sekali tu, ade orang datang rumah nak bayar zakat subuh2 hari raya…bayang kan saye time tu keseorangan di dapo mengemas n siapkan juadah pagi raya, tetiba ade bunyi ketuk pintu..dah la time tu baru je masuk subuh..mau x seram saye di buatnye..saye pegi la ketuk bilik acim, cakap ade bunyi ketuk pintu kat luar..bile saye cakap macam tu je, satu rumah bangun…rupe2 nye mereka sume dah terjage tapi malas nak keluar bilik…hampeh betol mereka ini..so acim n de pegi jenguk kat luar…rupe2 nye ade pakcik ni datang nak bayar zakat…adoi la pakcik, len kali bagi la salam…ape da…huhuhuhu….sebelum abah jadi amil, kami akan balik bentong sebelum raye…tapi sejak abah jadi amil, biase nye saye n de akan balik bentong dulu..pegi ambik along di kl n terus balik bentong untuk tolong kemas rumah n tolong arwah tok masak juadah hari raye…mak, abah, acim n adik biase nye akan gerak balik ke bentong lepas semayang raye di kemaman…biase nye macam tu la tiap2 tahun…kecuali tahun kalo tu raye di kemaman…so x de la balik ke bentong nye…tapi, bermula tahun ni, saye pon x pasti macam mane perjalanan hari raye kami…tapi semesti nye pape urusan pon selepas pegi kubur abah…lepas tu baru boleh cakap nak pegi memane pon…pape hal pon, abah mesti didahulukan…

Ramadhan kali ni memang betol2 meninggalkan kesan dalam hati saye…mungkin sebab tahun2 sebelum ni saye berpuasa di rumah…family saye semua nye ade di sekeliling saye…tapi tahun ni, saye jauh di seberang laut…walau kuat macam mane pon rase rindu, saye x boleh senang2 nak balik macam tu je....dan mungkin jugak sebab ramadhan kali ni, abah x de dengan saye…dengan kami semua…sebab tu la kot saye berperasaan macam ni…

semalam saye berterawih di surau sama2 dengan pelajar asrama dan beberapa jemaah dari perumahan yang berjiran dengan sekolah…mase di surau, memang betol2 menitik air mata saye…sesungguhnye saye sangat rindu abah…saye teringat saye berjemaah dengan abah di masjid..syahdu sangat…saye rindu semua nye tentang abah…kalau la saye di bumi semenanjung, saye rase memang saye akan start keta n drive balik…tiap2 minggu pon saye sanggup drive…x kisah la jauh macam mane pon…

saye semakin x sabar nak balik rumah...berbuka puasa ramai2 kami adik beradik...