50

entry yg ke 50.....

한국

안영하새요..

처는 이자 입니다..

hahahha ce teka ce teka ape yg saye tulis tu... 

nak tau???? 

google je...hahahaha

mesti sume org dah tau tu ialah tulisan korea..bahasa korea...

n yes i can read, write n speak in korean...

macam mane saye tau??

a big thanks goes to uncle google...uncle google la yg banyak tolong saye blaja pasal bahasa ni...saye pon dah x ingat macam mane saye boleh start blaja bahasa ni..ni adalah bahasa asing yg keempat saye blaja slepas english, mandarin n french... dan saye boleh kate ini ialah bahasa ketiga saye yg saye boleh kuasai dengan baik...

saye bermula dengan zero...merangkak , bertatih blaja bahasa ni melalui uncle google...saye donlod sume sukatan pelajaran (op kos yg free ye...) dlm intenet....kemudian saye print n saye buku kan...mula2 saye buat camtu ade yg kate kat saye, "its useless"...tapi saye x kisah pon...saye x menyusah kan org lain untuk sume ni..bagi saye x rugi untuk kite blaja...mungkin bukan untuk kegunaan sekarg tp untuk mase depan...

untuk blaja bahasa asing bukan senang...lagi2 kalo blaja online je (yg free plak tu...) kite x de cikgu yg nak tolong btol kan kesalahan kite...kite x de sape yg kite nak buat rujukan...tapi itu la...nak 1000 daya x nak 1000 dalih...saye blaja start dari kenal alphabet nye dulu..dah mahir n dah kenal semua alphabet nye barula saye blaja vocabulary n grammar...bagi saye, kalo kite nak blaja bahasa asing, x kisah bahasa ape sekali pon...yg paling penting ialah vocabulary n grammar...dua bende ni memang susah...lagi2 kalo x de bahan rujukan...satu2 nye bahan rujukan yg saye ade cume la uncle google...nasib baik uncle google sangat baik hati...x penah jemu memberi saye bahan2 untuk rujukan dan pelajaran saye...

bile dah kenal sume alphabet nye, saye blaja plak tengok muvi, drama n lagu2 korea kat auntie youtube...tengok macam mane dieorg sebut n membentuk ayat...memang susah...saye selalu berjaga sampai tengah malam melayan auntie youtube ni....sambil tengok sambil salin...biase nye rancangan variety show korea ni die ade letak subtitle in korean n english...since saye dh boleh bace tulisan korean saye just salin n translate trus je dlm buku...hari2 saye buat mcm tu...memang penat...tapi sbb minat saye usaha kan jugak...

tahun 2012 ni genap la 7 tahun saye blaja bahasa ni...lame kan???? tapi tu pon saye blom mahir sepenuh nye lagi...tergagap2 jugak nak membina ayat...hehehehe...tapi alhamdulillah...skrg ni kalo tengok drama korea saye x dah payah tgu subtitle dah...walaupon x faham sepenuh nye tapi saye boleh faham 80% ape yg dieorg cakap...kalo dengar lagu pon dah tau dah lagu tu cite pasal ape..x payah dah nak tengok translation nye...

pape pon yg paling penting ialah usaha, minat dan kesungguhan...x kisah la ape pon yg kite buat, kalo x usaha, x minat n x de kesungguhan memang sume bende pon x kan jadi...

season in the sun

balik kampong is the best thing ever...perasaan itu sangat indah (cewaahhhh....) bile dapat jumpe n melihat wajah2 yg disayangi, lagi la terase betape indah nye dunia ini...hahahahah...tapi memang btol pon...saye sangat suke balik kampong...kampong saye jauh sangat...it takes 4-6 hours of journey...letih muntot duk dlam keta lame sangat...tapi bile sampai je....wwwaaaahhhhhhh kampong ku........hahahahah begitu la perasaan nye...

dulu2 kami jarang balik kampong..ye la time tu abah sorang je yg menanggung segala2 nye...skrng ni alhamdulillah sume pon kocek dah agak tebal n mempunyai kuda sendiri untuk bergerak, boleh la kiteorg balik kampong kerap sket....abah pon skrg jd tuan besar ngan mak duk kat seat belakang...

balik kampong memang penat...dah la jauh...pastu bile sampai je kat kampong jadual xtvt sangat la full...nak melawat org tu, menziarah rumah ni...tu blom part2 yg jumpe n sembang kat tengah jalan ke, kat kedai ke, kat pasar ke....tp pape pon itu la yg seronk nye...wpon saye x kenal sape2 pon kat kg tu (sbb tu kan kampong mak...) tapi saye agak dikenali di kampong itu...hahahahah nak buat cemane...populariti yg diperoleh mak n abah turut terkena tempias nye kat kami adik badik ni....hahahahaahah

baru2 ni saye balik kampong ngan mak, abah n de...saye bawak jugak cinta hati saye sekali...first time die ikut saye balik kampong...hhahahaha excited terlebih...kebetulan kami balik kali ni tengah musim buah (ok tipu di situ...bukan kebetulan..memang dah plan nak balik mase musim buah...) buah durian sedang rancak meluruh kan diri sendiri, buah rambutan pon dah macam aksesori begemerlapan kat pokok2 menanti untuk dipanjat...buah manggis pon tersengih2 je memanggil...kat kampong saye sangat meriah ngan pokok rambutan...boleh kate setiap rumah ade pokok rambutan (1 rumah 1 pokok)...bayang kan suasana nye...bile lalu je nampak buah2 itu bergayutan di sepanjang jalan...hahahah sangat teruja untuk org yg jakun mcam saye ni....

 

pokok rambutan belakang rumah arwah tok...

alhamdulillah tahun ni memang rezeki saye sekeluarga...pokok durian arwah tok bebuah sangat la lebat nye...ni la first time saye makan durian fresh yg baru je luruh dr pokok...rase nye memang lain ngan durian yg dah luruh berhari2...memang terbaiiikkk....hahahaha...saye bukan la peminat tegar sang durian...tp bile makan durian yg fresh itu...waaahhhhhhhhhhhhh...sangat la sedap nye...

legasi pembuatan tempoyak yg ditinggal kan oleh arwah tok diteruskan oleh mak n mak ngah...tempoyak keluarga saye memang yg terbaik sebb kami x gune durian yg reject @ masam...tp kami gune durian yg fresh  itu...durian yg manis n gred yg terbaik....sbb tu la nanti hasil nye memang terbaik...dulu2 mase blaja kat shah alam, saye sanggup mengangkut sambal tempoyak arwah tok naik bas balik ke shah alam...kat rumah saye ni stok tempoyak tu ibarat nye stok kimchi la....penuh je dlm peti...kalo x de balang tempoyak dlam peti tu rase mcm x lengkap je peti mak tu...hahahahaah

 

pembuat tempoyak yg setia.....

 

tengok la ketebalan isi nye...

stok kimchi tempoyak.....

sebelum balik, pakcik saye bekal kan kiteorg ngan buah2 yg sangat banyak....kalo la kuda putih saye tu boleh bersuara, mesti die dh suruh kiteorg balik ngan bas je....sian die...penuh ruang bonet ngan durian, rambutan n manggis...beg2 baju sume kna letak kat seat  masing2...memang memaksimakan setiap ruang yg ade...alhamdulillah rezeki......terima kasih org2 kampong......

 ni belum isi sepenuh nye lagi ni....

ring

td teman adik saye g beli gelang untuk bg kat bakal wife die mase majlis nikah nanti...sambil die duk belek2 gelang tu, saye pon belek2 la cincin yg ade kat kedai tu...sambil2 tu berangan la, nanti aku kawen esok2 aku nak cincin yg yg macm ni...x nak la gelang....

x tau knape tp saye prefer cincin dr gelang....maybe la saye ni kolot kot...saye x paham kenape org2 skrg bg gelang kat wife dieorg...nti bile dah tua esok2 camane nak tunjuk kat cucu2 

"ni la cincin kawen nenek ngan atuk korang dulu"...

rase cam x best je nak cakap

"ni la gelang kawen nenek ngan atok korang dulu"...

isshhh macam lain je feel nye...rase nye kalo sebut cincin kawen lagi special dr sebut gelang kawen..

so my dear future husband (god knows who) please buy me a ring instead of bracelet...

saye x nak cincin yg heavy sangat design nye...saye nak yg simple je...

yg macam ni ke...

 atau yg macam ni...

korang rase la kan, ade x org nak pakai cincin macam ni mase kawen dieorg...

hahahaha....tapi pape pon...kebahagiaan sesebuah perkahwinan bukan la terletak pade gelang nye atau pon cincin nye...ianye pada hati kite...insya Allah hati kite akan dimiliki oleh hati yg terbaik sbb kite sume pon adalah yg terbaik....

terima kasih

bile di fikir2 kan semula, saye rase ade hikmah nye sume kejadian yg menimpa saye lately...memang mase ditimpa sume kesusahan tu, saye sedih n asyik merintih je mengenang nasib diri...saye x menyalah kan sesape atas ape yg berlaku kat saye tp saye merenung ape silap saye sampai di uji sebegini...

tapi bile direnung dari sudut yg lebih positif, saye tau ini la hikmah nye...bile saye diminta hadir ke ofis setiap hari dan bekerja sebagai kerani bantuan, saye x kisah..saye pegi..saye ikhlas...niat saye cume nak kumpul duit untuk bayar balik compensation yg sepatut nye saye bayar tu..tp alhamdulillah...rezeki berpihak pade saye...saye x payah bayar balik duit tu n saye mendapat tawaran untuk diserap ke jawatan yg hakiki...

alhamdulillah...

lagi satu, sebelum2 ni hubungan saye dengan kerani2 di ofis hanye terhad pada urusan kerja smata2...saye x penah nak ambil tau macam mane keje mereka setiap hari...tapi bile jadi macam ni, saye dapat merasai sendiri bebanan keje mereka setiap hari di sekolah..mcm mane dieorg berdepan dengan ketas2 yg menimbun...mcm mane dieorg deal dengan kerenah cikgu2 yg angin semacam...skrg saye tau ape yg dieorg rase n alami selama ni...hubungan saye dengan dieorg pon bertambah baik...kami berkongsi cerita, berkongsi makanan dan berkongsi ketawa...walaupon cume 2 minggu saye berada dalam kelompok mereka, alhamdulillah mereka menerima saye dengan baik..sentiasa sabar dengan saye yg banyak buat salah setiap kali kena siapkan dokumen...sentiasa sabar melayan soalan2 saye yg x tau pape pasal keje2 perkeranian ni...

kak ti, kak nun, kak syikin, mar, laily, eli, kak ju, pok mat n pok pakhri...terima kasih banyak2 untuk pengalaman yg saye dapat ni...insya Allah panjang umur ade rezeki kite jumpe lagi...

hormati lah die...

baru balik dr school...

hari yg memenatkan...

saye kena tolong kerani di sekolah menyiapkan dokumen2 semakan SBPA untuk sume cikgu mengikut gred gaji masing2...dr semalam lagi dah berkampung kat ofis tu...ingat kot dah setel la semalam tu...tp pg td mase pegi ofis kerani cakap semalam salah dokumen...so kena buat balik sume dokumen tu n failkan...everything must be ready by 10 o'clock...huuuuaaaaaaaaaaa macam org gile rase nye...capai itu capai ini..meja besepah2 ngan kertas2...n akhir nye kami berjaya jugak siap kan...bile dah abes meeting ingat kot boleh la bersantai bersenang lenang...tibe2...

"faizah, tadi dokumen untuk cikgu2 DG44 buat x?"
"buat je...kenape?"
"ade cikgu yg x dapat dokumen die"
"ye ke...dah tu camane?"
"buat la kejap"
"ok"

tengah sibuk buat...tibe2...

"faizah, i punye dokumen ni salah la...sape yg buat ni?"
"u DG41 kan? i x handle yg tu...i DG44 je"
"dah tu dokumen i ni camane..."
"meh sini...x pe i tolong btol kan"

tengah tolong betul kan...tibe2..

"faizah, kat mane dokumen cikgu tu?"

lagi...

"faizah, yg ni macam mane?"

lagi..

"faizah. bla bla bla..."
"faizah, bla bla bla..."

adusss...rase x sempat nak bernafas...meja yg baru je kemas dah besepah semula ngan ketas2 dokumen cikgu2 yg kna btol kan smula...cikgu2 ni plak bukan nye reti nk sabar...cakap pon rendah sket je dr nada menengking....adoyai....huru hara dirase kan dlm ofis tadi...memang la bukan saye sorang je yg handle pasl dokumen semakan ni...kite org bertiga, saye n 2 kerani...tp imagine la kiteorg yg 3 org ni nak menjawab soalan2 kecoh dr cikgu2 yg ramai itu...tu blom lagi yang menempel sibuk tanye pasl skala kenaikan gaji...x sempat nak menjawab sume nye....

hampir 2 minggu saye jadi kerani bantuan kat sekolah....saye dapat memahami penderitaan keje seorg kerani.....dengan ini saye berjanji akan berusaha untuk lebih menghormati kerani2 yg ade di sekolah saye....bukan la maksud nye sebelum2 ni saye x menghormati dieorg...cume lepas2 ni lebih lagi menghormati keje2 dieorg....to all the kerani...tenkiu very much...

pisang

tadi lepas balik dr school singgah jap tunas manja...baru je nak masuk supermarket tu tibe2 mate saye ternampak sesuatu yg saye suke n menjadi kegilaan saye....

jeng jeng jeng 

ni la die bende nye....

kenal x ape kebende nye ni???? x kenal?????????? 

ni name nye persimmons...org melayu kite panggil pisang kaki...penah dengar pisang kaki??? x penah??? kesian nye korang...

buah ni buah yg bermusim...kire nye kalo kat negaraku ni lebih kurang cam buah rambutan la bermusim2...buah ni cume muncul ketika musim luruh n awal musim sejuk...so saye cume dpat jumpe buah ni hujung2 tahun cam ni la...time2 cenggini la buah ni akan menempel kat fruit section kat tunas manja tu...pastu datang sorang pompuan gemuk comel n amik pastik terus je sumbat buah tu banyak2 dalam pastik, x hengat dunia...hehehehehe i really love this buah...truly madly deeply.....

menurut sumber yg sah iaitu encek wikipedia, pisang kaki ni......... (korang bace la sendiri...x larat la nak menaip banyak2...klik je kat link tu...)

rase nye memang sedap...walau pon rupe nye ala2 tomato, tapi rase nye sangat la berbeza...rase yg manis ala2 je...mak saye kate manis2 buah je (korang translate la sendiri camane manis2 buah tu...) isi nye pejal..tapi kalo yg masak ranum isi nye agak lembik...

pisang kaki ade banyak country of origin.. tp yg available kat negaraku datang dr korea (eceh korea lagi...) one day saye mesti pegi korea n makan pisang ni banyak2 (motiff?????....)

buah ni ade biji (sume buah pon ade biji la....) yg lebih kurng macam biji ciku...penah mak saye semai dalam polibeg...dah bertunas dah pon...sekali sang awan menangis x berhenti2 selama beberapa hari n made a large puddle kat kawasan rumah saye n tunas pokok tu turut same bersedih bersama ngan sang awan menyebabkan die mengambil keputusan untuk membawa diri x tau ke mana pegi nye...ala ekceli x kisah pon...bukan saye yg semai...mak yg semai...saye semai duit je kat supermarket tu...kasi the tokei bertambah gendut....hahahahahahaha

sesungguh nye...

 photo credit to the owner

syukur alhamdulillah

rezeki itu masih berpihak pada saye..

kenangan itu

penah tengok master chef malaysia x??? tengok x yg episod pasal kenangan masa lampau...ade yg buat lempeng, ade yg masak megi...hehehehe memang btol2 masa lampau la....pastu dah tengok dieorang masak tu saye pon sembang2 la ngan penghuni mahligai indah ni...tanye2 pasal ape die makanan kenangan mase lampau kiteorg...banyak plak yg keluar nye...jemput2 mak la, bihun arwah tok la, gulai tempoyak patin mak ngah la...macam2 la....tapi akhir nye kami sebulat suare (eceh....) memilih makanan yg kiteorg tau x sume org penah merasai  nye...kenal pon x penah agak nye...dan kerana itu saye merasa bangga kerana penah menjadi sebahagian dalm kenangan ngan makanan itu...dan sekarang n sampai bile2 pon kite org x kan dapat merasai nye kembali...kenape???? sbb org yg membuat nye dah pulang ke 'rumah asalnye' di sana...nak tau x ape die... hehehehehe jeng jeng jeng...name nye ialah........... BUIH

buih?????? buih sabun tu ke???? isshhh ape ke hal nye nak g makan buih sabun tu...sawan kang...

meh nak cite ape itu buih...

saye ade sorang pak sedare...arwah ekceli...kami panggil die 'chek'...chek ni suami kepada adik abah yg kami panggil makde...chek n makde x de anak so anak2 sedare ni la anak dieorg...arwah cek ni keje nye menyadap air nira kelapa untuk dijadikan gula manisan @ gula kabong...dalam sehari 2 kali chek akan panjat sume pokok2 kelapa dlm kawasn rumah nye untuk kumpul air nira...n FYI kawasan rumah chek memg penuh ngan pokok kelapa...lepas dah kumpul sume air nira tu chek dengan bantuan mak de akan masak air nira tu dalam kawah yg besar atas api yg besar jugak...air nira ni kena masak lame...dr pagi sampai la tengah hari...sampai air nye btol2 likat n pekat....

ok masuk tang BUIH nye...bile air nira ni mendidih ia akan keluarkan buih2 kat tepi sekeliling bibir kawah tu...buih2 ni warne nye kelabu n bau nye very the harum...bile buih2 start nak membanyak (btol ke x perkataan tu???) check akan panggiil kite2 org anak2 sedare nye yg ramai ni...mase tu chek akan laung  "sape nak buih meh sini beratur cepat" (heheh siap kna beratur lagi...kalo x beratur nti berebut...chek takut kite org kna api n kawah yg panas tu) so kite2 yg mase tu masih budak2 ni akan lari2 pegi kat pokok gajus tepi pagar n petik daun yg besar2 (time tu memang pokok gajus tu hanye mampu beserah je bile daun2 nye dipetik oleh segerombolan kanak2) n pastu lari plak pegi kat mak @ ibu masing2 mintak buat kan daun gajus tu jadi kon n semat ngan lidi kelapa....pas tu lari plak beratur kat chek menadah daun tu....dah siap tadah pegi plak kat pokok2 nenas (mase ni x boleh lari2 dah...takot tumpah) n patah kan daun nye untuk dijadikan sudu...pastu duduk ramai2 bawah pokok pelam menikmati buih itu..........waaallllaaaahhhhhhhhhhhh memang nikmat nye......memang sangat seronok...buih ni muncul sekejap je...so memang la sangat2 limited edition....sape2 yg dapat daun yg paling besar n chek terbubuh banyak memang kire nye heaven la time tu...

kenape makan dalam daun???kenape x makan dlm piring je??? oo sbb nye kite2 ni budak2 kecik n x bape nak kecik ni kan sangat la ramai nye...jenuh la org2 kat dapo nun nak membasuh pinggan tu nanti...time tu mane nak ade pinggan polisterin yg macam sekarang ni....

tp skrang sume tu dah x de...chek pon dah x de...bangsal tempat chek masak air nira tu pon dah usang...yg tinggal cume la kenangan...tapi honest ly saye rase rugi sangat sbb x de pon yg menyambung legasi perniagaan chek...sbb manisan chek adelah yg tersedap....

 nak tengok rupe buih tu?????? hehehehe sori la saye x de gambo buih tu...mase tu kan kiteorg kecik2 lagi...  x de makne nye nak memiliki DSLR sorang satu (bajet terlampau kaye...) tp kalo org tala je kamera kiteorg tau la sengih lebar2 n posing yg ntah ke hape2 ntah....

" memory is a way of holding onto 

the things you love, 

the things you are, 

the things you never want to lose "

bila rindu

" bila rindu 

terkenang diri mu 

terasa sayu

syahdu jiwa ini

bila malam makin kelam... "

hehehehe ce teka ce teka lagu ape tu...hahahaha heheheeh saye x pon x ingat tajuk lagu tu...lagu grup indigo kot, x pon innuendo, x pon ve, x pon ruffedge, x pon pape je la...

jiwang2 melayan perasaan di kala malam yang masih mude ini..

huhuuhu saye merindui cinta hati saye...

cinta hati saye yg dah 10 hari x de depan mate saye...

die g mane??

huhuhuh die balik rumah parents die la...

nasib saye la hanye menumpang kasih pade anak org je...nak beranak sendiri belom berkebolehan (sengal...) saye rindu die...btol2 rindu...sangat2 rindu...dan bile rindu itu menguasai, air mata ini kembali bertamu (cewwah...ape, ingat saye x pandai ke puitis2 ni...) tp seriusly saye memang nak sangat jumpe ngan die...asyik teringat kat die je...selalu je tertanye2 dah makan ke die, sihat ke die, die tngah buat ape skrng ni, mcm mane tido die (saye x penah biarkan die tido sorg2 tanpa ditepuk muntot nye...)....

huuuaaaaaaaa....... bile teringat je kat die mesti nak nanges...bukak peti nampak eskrem pisang yg die suke tu ingat lagi kat die...gi supermarket tengok kitkat n vitagen ingat kat die lagi...camane ni...naik sasau dah ingat kat die je...

boleh  x kalo saye g kidnap die malam ni???

cinta hati saye..

fairy tale

Ku sedar ku tak seberapa
Jika dibanding mereka
Yang jauh lebih megah dari diri ini

Apa yang mampu ku berhias
Hanyalah hati yang ikhlas
Terpendam simpan untuk dia yang sudi

Mencintai aku dengan seadanya

Mencintai aku bukan kerana rupa
Dalam waktu sedu
Dalam waktu hiba
Ku harapkan dia rela

Mencintai aku dengan seadanya
Sanggup menerima insan tak sempurna
Atau mungkin cinta sebegitu hanya
Kisah dongeng saja

Belum pernah ku merasakan
Dipeluk dalam dakapan
Eratnya melindungi jiwa rapuh ini

Sanubariku memerlukan
Kehadiran seorang teman
Tulus mencurah kasih sepenuh hati

lagu: stacy (kisah dongeng)

die seorang isteri

die kawan saye yg saye kenal sejak umo saye 5 tahun..

die kawan saye yg pertame waktu saye n family mule2 pindah ke terengganu..

die kawan saye yg sekelas ngan saye dari tadika sampai la abes form 5..

die kawan saye yg penyabar..

die kawan saye yg lemah lembut..

die kawan saye yg sopan santun..

die kawan saye yg cantik..

die sekarang seorang isteri..

selamat pengantin baru untuk teman baik saye 

Syafiah n pasangan nye Muhammad Akhyar..

.semoga kekal bahagia ke anak cucu....

demam..

lately korang perasan x demam yg melanda seluruh dunia...demam ape??? ni bukan demam biasa tau...bukan demam denggi ke demam malaria ke...bukan2...sangat la bukan nye...ni demam yg x de ubat kat hospital...saye pon salah sorang mangse demam ni...dah 7 tahun saye kna demam ni...sampai sekarang blom kebah lagi...korang tanye lagi demam ape???ok...meh sini nak bisik2 sket..ni demam k-pop... k-pop tu ape???? hahahahaha pegi la tanye kat uncle google..x pon amek remote astro korang tu n tekan channel 391 @ 393...haaa pastu gerenti korang sume akan terjangkit ngan demam ni...

adik saye selalu tanye..ape la yg best sangat ngan k-pop ni..ape kebende la yg org korea ni buat sampai sume org jd obses sangat ngan dieorg...ohhohohohoho hello adik ku...saye x penah pon tanye knape awak minat ngan band2 omputih tu...saye x penah pon nak komen2 pasal muzik yang kamu suke tu...so mintak tolong la jgn mempertikaikan @ mengutuk kegemaran saye...suke ati saye la saye nak minat apepon..saye x kacau org lain pon...

ekceli saye pon x tau camane saye boleh terjangkit ngan demam ni...sedar2 dah demam dah pon..hahahaha...ape yg saye suke pasal k-pop??? hhhmmmmm.......jap pk jap.....saye suke tengok baju2 die org...fesyen dieorg ni pelik2..tp x la sepelik macam fesyen org jepun..saye rase sangat kagum ngan fesyen designer n tailor dieorg sebab mampu memikirkan fesyen2 yg x tau la nak cakap camane tu...saye kagum ngan tailor dieorg sebab mampu menjahit baju2 yg dah direka tu...pastu saye suke tengok mekap dieorg...cantik je...x de la over sangat..nampak neutral je...pastu lagi saye suke tengok kasut dieorg (yg pompuan la op kos...) kasut dieorg cumell...lagi saye suke tgk choreography dieorg...waaahhhh sangat mengagumkan...tahniah kepada choreographer dieorg...hahahahaha...x pecaye??? cube korang try tgk infinite ke, super junior ke...tengok tarian dieorg...mantap seehhhhh.....

ni grup yg paling saye suke...tapi skang dieorg on hiatus sebab kna pegi khidmat negara...

shinhwa 

lagi, saye suke grup ni..grup yg paling ramai ahli nye....

super junior

yg ni very the masculine u....hehehehehh

2PM

sooooo...............

 b2ast

the latest...

infinite

waahhhhhhh...sume nye pon artis laki (gatai ye...) hehehe saye bukan nye x minat ngan artis pompuan...ade jugak saye minat...tapi saye segan la sebab dieorg suke pakai skirt @ seluar yg tersangat la pndek nye...malu saye dibuat nye...x tergamak nk tengok mereka2 itu...dah la seluar @ skirt dieorg tu kecik je pastu boleh plak menari tertonggek2 sane sini...hisshhh x sanggup saye melihat nye....

korang camane???ape yg korang suke??? ekceli x kisah la ape yg korang @ kiteorg suke...citarasa masing2 n hak masing2...tepuk dada tanye selera....

bihun kenduri

korang penah g kenduri x???? op kos la penah kan...tipu la x penah pegi...penah x makn bihun kat kenduri tu??? ape rase nye...same x ngan yang mak korang masak kat dapo rumah korang tu...ape rase nye???sedap x???? sedap abes kann????memang sedap...

bihun memang feberet saye...all time feveret tu...nak2 lagi bihun kenduri..fuhhh rase nye memang lain ngan yang mak masak...x tau nak cakap camane tapi memang sedap...saye ni memang anak mak...mak saye die suke makan telur rebus org kawen..mak cakap telur rebus org kawen ngan yg kite rebus sendiri kat rumah lain rase nye...saye pon cam gitu jugak..tapi saye x suke dat boiled egg...saye suke bihun kenduri..

tadi mak n abah gi kenduri tahlil kat rumah kawan mak...saye?????? saye dok rumah je la...org tu jemput mak bukan jemput saye pon...mase nak balik kawan mak tu hulur la sebungkus mihun...abah balik je saye trus je ke dapo menjenguk buah tangan yg abah bawak balik...besa nye kalo setiap kali abah g kenduri jarang sangat balik tangan kosong..mesti ade je buah tangan dari tuan rumah..tenkiu to all those tuan rumah...so tengok kat dapo ade bihun...........waaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhhhh sangat suke...terus amik mangkuk...mule2 ingat nak makan perabih sorang (buruk lantak...)tapi ingat acim pon blom mkan lagi so amik separuh je la...hmmmmmmmm memang sedap...

piano lesson

piano??? me??? blaja piano??? yeee.......... saye la tu yg menggatal kan tangan mengetuk kibod itu...hehehehee...ekceli saye bukan la  main piano grand stand yg macam ni..

yg ni kalo nak main nye memang x tercapai dek akal ku la....

saye cume main bende alah ni je...tu pon hasil ehsan adik saye yg bermurah hati membri pinjam untuk kakak nye yg sengal ni....

rupe kibod saye adik saye yg saye pinjam tu lebih kurang gini la...

main kibod yg x bape nk beso tu pon dah nak terkengkang kengkang ape tah lagi kalo nak menyentuh grand stand itu...huhuhuhuhhuhu

saye blaja piano kot online je...(ape gune bayar streamyx mahal2 tp asyik dok update status fb je...) since blaja online, so lesson  nye pon ikut suke hati je...hari mud nk main, kite on je...hari x de mud, kite biarkan je kibod tu menjadi perhiasan dlm bilik yg sempit ni...

mase mule2 menggatal nak mengetuk kibod tu, saye ingat kan senang la membace note nye...ye la saye tgk dlm tv tu kemain lagi pianist tu mengetuk piano die...siap terhangguk hangguk kepale ko...cesss,,, bile menerai nye sendiri, baru le tau tinggi rendah nye langit diriku...bapak le susah nye...(ok tipu sket...x de bapak sangat susah nye..cume saye je mls nak menghafal note2 tu sume...bajet blaja hari ni esok trus pandai...) trust me kengkawan...membace note muzik lagi susah dr membace resepi untuk membuat tiramisu...kna hafal macam2...sengal je...

mule2 blaja, saye main lagu fur elise...konon romantik la tu...hehehe tp tunggang langgang jugak...gagal di situ...pastu dah lame2 saye dah x main dah lagu tu...skang ni tgah sibuk dok prektis lagu cant u smile by infinite...mase tgk piano sheet tu, oo macam senang je nak main ni...saye boleh lakukan..tp main sekerat jalan je sbb nye saye x reti nak tgk sheet tu untuk main both hands...saye boleh main yg belah tgn kanan je..yg tangan kiri, terkedu la ko kat situ...huhuhuhu camane nak buat ye...

sepatu

sepatu??? ape itu sepatu???  x tau?? ok g tanye ngan uncle google mintak die translate kan...x pon pegi je tanye opah kamu tu...

saye memang suke kasut n selipar n sandal n pape je la yg kite gune kan untuk letak kat kaki time nk keluar rumah...sy memang gile kan kasut..saye x kisah kalo x de hand bag yg cantik2 dlm almari..tp saye cukup susah hati kalo saye x de kasut yg sesuai kalo nak gi jenjalan...tiap kali kena g kursus ke bawak budak2 gi lawatan ke saye selalu intai alas kaki saye...ade x yg sesuai ngan acara...kalo x de mesti pegi jugak meronda kedai2 yg ade jual sepatu...rase macam x lengkap hidup ku tanpa sepatu...

saye ni kan hantu ngan cite2 n muzik2 from korea..tiap kali nengok tv nonton drama2 @ music bank @ inkigayo mesti saye dok perati kaki mek2 comel tu...tgk ape yg dieorg letk untuk alas kaki dieorg...bg saye sepatu2 yg ade kat korea memang mengancam jiwa dan raga saye...one day saye mesti pegi ke korea n borong sepatu banyak2 (motif?????....)

kalo cari kasut saye mesti cari yg tapak nye wedges...terasa ade  keyakinan di situ untuk terus melangkah...hahahaha poyos je....kebanyakan collection kasut saye sume nye wedges (ok..ade unsur perasan di situ...belagak konon nye ade byk koleksi kasut)..bagi saye kalo pakai wedges terasa keseksian itu terserlah melalui kaki...hahahahahahaah poyos lagi...nak2 lagi kalo sepatu itu ade byk strap yg melingkari kaki..memg seksi abes...cun woooo........

 seksi abes...suke2

 ala2 korea

 

pegi sekolah boleh x pakai cam ni

ni pon boleh x pakai g sekolah??

suke yg ade tali2 banyak cam gini

tapi hakikat nye saye lebih senang memilih yg ini untuk xtvt harian saye...simple ngan jins n t-shirt...penah sekali g bandr n teserempak ngan stud n parent die..parent die boleh tanye balik...cekgu ke ni sambil pandang atas bawah...wat the???? suke ati saye la nak pakai pape pon...

ok flip flop biru ni curi kat pinterest..yg saye pye lagi cumel ok..siap ngan ade gambo monkey n banana lagi..mine is yellow ok...

that little demon

my sweet little demon...

cinta hati saye yg saye sayang sepenuh hati saye...walau pon kadang2 saye rase hangin dengan kerenah nye yg nakal, buas, degil n macam2 lagi yg selalu little monster buat (when i said 'monster', i really mean it...)...suke mengamuk, balik barang2, merajuk, menangis, menjerit...sume la....tapi die la cinta hati saye...

cinta hati saye yg tiap2 malam mesti cari tangan saye untuk jadi lapik kepala die nak tido...
cinta hati saye yg selalu tgu saye balik kat muke pintu...
cinta hati saye yg akan cari saye setiap kali die baru balik dr ikut abah pegi mane2..
cinta hati saye yg selalu peluk saye n cakap 'aqi sayang mama'..
cinta hati saye yg memilih saye lebih dr mama kandung nye sendiri..
cinta hati saye yg selalu buat saye nangis kalau die balik rumah mama nye tanpa pengetahuan saye..
cinta hati saye yg selalu usik saye..
cinta hati saye yg selalu tanye saye soalan yg macam2 sampai x larat nak jawab...
cinta hati saye yg suke makan ais krim pisang..
cinta hati saye yg suke makan coklat cadbury n kitkat...
cinta hati saye yg saye sayang...
cinta hati saye yg suke nyanyi lagu 'nobody but you'...
cinta hati saye yg same2 suke menari mcm org gile ngan saye...
cinta hati saye yg suke karaoke same2 ngan saye..
cinta hati saye yg suke lagu nasyid...

"untuk anak mama yg mama sayang...walaupon bukan mama yg lahir kan aqi, tapi mama yg jage aqi, mama yg besar kan aqi...mama doakan anak mama membesar jadi anak yg pandai, anak yg soleh, anak yg baik..."

pening...

"pening ku fahami diri mu
pening ku mengikut rentak mu.."

eceh..ternyanyi plak...hehehehe
ekceli nak cite pasal pening ni...bukan pening pale tapi pening ngan kerenah2 yg x abes2...huhuhuhu...saye rase hidup saye ni memang penuh dengan kepeningngan..kat sekolah pening ngan budak2 n pengurusan sekolah..balik rumah pening ngan that little demon..hujung2 tahun ni pening ngan KPM plak...adoyai...asyik pening je la saye ni..

hari rabu lepas saye dpt call dr sekolah cakap saye kena pegi BTPN di Marang untuk satu taklimat berkenaan status saye sebagai seorg gstt...so saye ngan kawan yg sorg lagi ni pegi la ke Marang..oleh sbb waktu taklimat pkol 10 so saye bertolak dr rumah lebih kurg pkol 7..sampai di Marang dlm pkol 9.15 gitu la...saye drive sorang2 tau pegi n balik...kwan saye yg sorg tu die expecting mother so die x brani nak drive...

dah sampai kat BTPN tu kumpul ramai2 kiteorg gstt seluruh terengganu...ingt kot nak dpt berita gumbira..kot2 la dpt serap ke...mane la tau kan...dah datng jauh2 ni mesti la harapkan berita gumbira...tp rupe2 nye sebalik nye yg berlaku...status gstt saye dibatalkan dan digantikan dengan status contract for servis CFS..

ye...memg di akui saye sangat bengang ngan kontrak bru saye tu...bukan saye je...sume yg datang tu pon sume nye sangat bengang...ade yg siap nak naik court lagi...

knape kiteorg bengang??? sbb nye kontrak baru ni atau pon yg kite panggil cfs tu mengarut..bulan 12 dah separuh bulan dah abes...knape mesti nak keluarkan kontrak baru sedangkan kontrak asal kiteorg dah tinggal bape hari je lagi dah nak abes pon...pastu bile saye refer pade pihak sek, pihak sek cakap dieorg x dimaklumkan pon pasal ni..

saye x kisah kalo mase cuti ni kena dipanggil berkhidmat kat sekolah...x kisah pon tapi x payah la nak keluar kan kontrak baru mcm tu..dah la tu tarikh kontrak tu 17 oktober..gile ke..skang ni dah mid december dah pon...pastu siap cakap lagi kiteorg kena pulangkan balik gaji ikut bilangan hari yg x pegi sekolah mase awal2 cuti ni...tu la yg paling membengang kan...skang ni salah nye pade pihak dieorg..keluarkan kontrak yg dah back dated pastu suruh kte plak compensate...mane bolh mcm tu...sangat2 unfair...

saye sedih sangat bile jadi mcm ni...x keruan rase nye hidup 2 3 hari ni...asyik pk pasl kna bayr balik duit gj tu...td pegi sekolah jumpe ngan pengetua...die siap pesan lagi duit bonus n gaji bulan ni jgan usik lagi takot nanti kna byr compensation...huhuhhu terkedu saye mendengar nye...dlm pkran saye camane la saye nak menanggung kuda putih saye tu...huhuhuhuhu


sampai skang saye blom tau lg ape status sbnr saye ni dlm perkhidmatan awam..huhuhu sume org asyik ckap sabar..memg la saye sabar...tp dengan sabar tu bolh ke menjamin hidup saye...

i think....

tadi petang bawak that little demon gi main buai kat astaka...mase kat sane saye terserempak ngan sorang cikgu smk geliga yang saye panggil kak ti...dah salam2 n tanye kabar ape yang patut, kak ti tanye saye ade fb x...saye pon ngan konfiden nye kate..ade...nanti saye add kak ti..tapi kak ti kate bukan untuk die..ade orang tanye...orang yang nak kenalkan saye ngan seorang yang lain...mase tu saye x tau ape reaction yang patut saye bagi...saye just senyum je...kak ti kate x pela kenal2 dulu kawan2 dulu mane tau kalo ade jodoh kot...saye senyum lagi...

ekceli ni bukan la first time saye dalam situasi ni...dan setiap kali tu jugak saye x tau ape reaction yang patut saye bagi...hepi? excited? nervous? saye x tau...

kalo sebut pasal kawen ni...memang sume orang nak kawen..tipu la kalo yang ade kate x nak kawen tu...mereng agak nye...saye pon manusia biase jugak...punye keinginan dan impian...bile tengok kawan2 kawen n ade zuriat sendiri, hati sape yang x terase..saye pon nak rase melalui pengalaman sume tu...cume nye kadang2 saye selalu pk am i ready or not?? ikhlas ke saye nak menjalani hidup baru saye nanti...penah saye bercerita dengan teman2 rapat saye...kate mereka saye terlalu banyak ber pk...terlalu banyak ber imaginasi..hmmmm mungkin jugak la...tapi yang sebenar nye saye rase saye takut...saye takut nak melalui sume tu...

ade banyak soalan dalam diri saye pasal kawen....ikhlas ke saye terime die..ikhlas ke die terime saye...boleh ke saye hidup ngan die...boleh ke die hidup ngan saye..sume orang mau kan yang terbaik...same jugak ngan saye..kalo boleh saye nak yang terbaik...tapi saye x boleh terlalu meminta sebab saye tau saye pon bukan lah yang terbaik untuk dimiliki...

andai satu hari nanti saye bertemu jodoh saye..saye mau kan die menerima saye sebab saye ade lah saye...saye mau die selesa bersame saye..saye mau die selesa bersame keluarga saye..saye mau saye selesa hidup dengan die...saye mau saye selesa bersame keluarga die..saye mau diterima seperti mane saye menerima...die x perlu menjanji kan pape untuk saye...cukup sekadar saye tau saye sentiasa memiliki die dalam ape keadaan sekali pon...saye x mencari kesempurnaan...saye mencari keserasian...

"i no longer believed in the idea of soul mates or loves at first sight, but i am beginning to believe that a very few times in your life, if you are lucky, you might meet someone who was exactly right for you.not because he is perfect, or because you are, but because your combined flaws are arranged in a way that allowed two separate being to hinge together..."

bowling

salam....
hehehehe sudah lame tidak mengemas rumah...sangat bersawang...huhuhuhu perasan x rumah saye dah berubah wajah?...hahahahah untuk kesekian kali nye saye meng make over rumah saye ni...tapi tetp sush nak mengupdate kan isi dlm nye..huhuhu...

hheheheheh ok back to the topic... bebaru ni sempena cuti maal hijrah adik badik saye sume nye dpt berkumpul sekali...along balik bercuti dr kl, de n dayang pon balik dr melaka n adik pon balik dr kampus...saye n acim dah sah2 la penghuni tetap mahligai ini...hahahahaha......

besa nye bile setiap kali adik badik saye dpt reunion mcm ni memang kiteorg x kan duduk diam...sejak masing2 dah beso ni n mempunyai sumber kewangan sendiri, kiteorg memang selalu planning mcm2...besanye xtvt wajib mesti la bbq..bab panggang memanggang ni de memang sgt suke...kiteorg yg lain suke makn je...hahahahaha....
kdg2 kiteorg akan gi swimming kat pantai chendor [wpon x de org pon yg tau swimming hahahaha]...tp since skang ni kan musim angin monsun so x bape sesuai la kalo nak gi swimming...kalo pegi jugak tu memang menempah keranda name nye tu...kadg2 kiterog akan gi tgk muvi...tp sbb bebaru ni that little demon tu still ade bersame kiteorg so x leh la nk gi tgk muvi...kang die bising dlm cinema tu bikin malu je...huhuhhu....so kiteorg pon g la main bowling..bukn jauh pon...kat mesra mall tu je..heheheheeh ekceli tu la first time kiteorg main bowling same2 n first time saye pegang bola bowling...hahahahahaha kesian nye saye...umo dah menghampiri angka dewasa tp bru skrang dpt merasa pegang bola bowling....

kiteorg angkut mak sekali pegi tp mak x main la...malu kate ye dah tua2 nak main bowling...abha x nak ikut...x larat kate nye...hmmmm xpe la...main je yg mane ade tu...haahahahaha...kiteorg main 1 game je...cukupla..lgpon mak sibuk nak balik cepat...rindu kekasih hati nye yg ditinggalkan...hahahahaha...

ni la along saye...

ni saye...

ni adik2 saye....


that little demon....


us....


gaye sang juare....



keputusan akhir...

no...

안돼 - 양요섭

우린 정말 안뒨다고 말을하고서

그만하잔 얘길하고 돌아선거야

입술이 막 떨리더니 참던 눈몰이

끝내 너를 보내는게 더 어려웠던거야

잠을수가 없었어 너무 슬퍼서

이런 나를 스스로 달래며 돌아섰지만

안돼 더는 안돼

이말을 하기가 난 두려워

우린 안돼 정말 안돼

어차피 사랑해선안뒤는 걸 알아

이제서야 사랑했는데 널 사랑했는데

너와 걷던 그길에서

잠시 멈췄어

사랑했던 기억들이 나를 잡고서

희미하게 지워졌던 너의 얼굴이

문득 떠올랐둔거야

그래서 멈출거야

난 난 그자리에서

널 보내는게 아니였다고 말했으면

돌아서서 널 붙잡고

난 안된다고 잡았더라면

정말 사랑했을텐데

널 사랑했는데