balik kampong is the best thing ever...perasaan itu sangat indah (cewaahhhh....) bile dapat jumpe n melihat wajah2 yg disayangi, lagi la terase betape indah nye dunia ini...hahahahah...tapi memang btol pon...saye sangat suke balik kampong...kampong saye jauh sangat...it takes 4-6 hours of journey...letih muntot duk dlam keta lame sangat...tapi bile sampai je....wwwaaaahhhhhhh kampong ku........hahahahah begitu la perasaan nye...
dulu2 kami jarang balik kampong..ye la time tu abah sorang je yg menanggung segala2 nye...skrng ni alhamdulillah sume pon kocek dah agak tebal n mempunyai kuda sendiri untuk bergerak, boleh la kiteorg balik kampong kerap sket....abah pon skrg jd tuan besar ngan mak duk kat seat belakang...
balik kampong memang penat...dah la jauh...pastu bile sampai je kat kampong jadual xtvt sangat la full...nak melawat org tu, menziarah rumah ni...tu blom part2 yg jumpe n sembang kat tengah jalan ke, kat kedai ke, kat pasar ke....tp pape pon itu la yg seronk nye...wpon saye x kenal sape2 pon kat kg tu (sbb tu kan kampong mak...) tapi saye agak dikenali di kampong itu...hahahahah nak buat cemane...populariti yg diperoleh mak n abah turut terkena tempias nye kat kami adik badik ni....hahahahaahah
baru2 ni saye balik kampong ngan mak, abah n de...saye bawak jugak cinta hati saye sekali...first time die ikut saye balik kampong...hhahahaha excited terlebih...kebetulan kami balik kali ni tengah musim buah (ok tipu di situ...bukan kebetulan..memang dah plan nak balik mase musim buah...) buah durian sedang rancak meluruh kan diri sendiri, buah rambutan pon dah macam aksesori begemerlapan kat pokok2 menanti untuk dipanjat...buah manggis pon tersengih2 je memanggil...kat kampong saye sangat meriah ngan pokok rambutan...boleh kate setiap rumah ade pokok rambutan (1 rumah 1 pokok)...bayang kan suasana nye...bile lalu je nampak buah2 itu bergayutan di sepanjang jalan...hahahah sangat teruja untuk org yg jakun mcam saye ni....
pokok rambutan belakang rumah arwah tok...
alhamdulillah tahun ni memang rezeki saye sekeluarga...pokok durian arwah tok bebuah sangat la lebat nye...ni la first time saye makan durian fresh yg baru je luruh dr pokok...rase nye memang lain ngan durian yg dah luruh berhari2...memang terbaiiikkk....hahahaha...saye bukan la peminat tegar sang durian...tp bile makan durian yg fresh itu...waaahhhhhhhhhhhhh...sangat la sedap nye...
legasi pembuatan tempoyak yg ditinggal kan oleh arwah tok diteruskan oleh mak n mak ngah...tempoyak keluarga saye memang yg terbaik sebb kami x gune durian yg reject @ masam...tp kami gune durian yg fresh itu...durian yg manis n gred yg terbaik....sbb tu la nanti hasil nye memang terbaik...dulu2 mase blaja kat shah alam, saye sanggup mengangkut sambal tempoyak arwah tok naik bas balik ke shah alam...kat rumah saye ni stok tempoyak tu ibarat nye stok kimchi la....penuh je dlm peti...kalo x de balang tempoyak dlam peti tu rase mcm x lengkap je peti mak tu...hahahahaah
pembuat tempoyak yg setia.....
tengok la ketebalan isi nye...
stok kimchi tempoyak.....
sebelum balik, pakcik saye bekal kan kiteorg ngan buah2 yg sangat
banyak....kalo la kuda putih saye tu boleh bersuara, mesti die dh suruh
kiteorg balik ngan bas je....sian die...penuh ruang bonet ngan durian,
rambutan n manggis...beg2 baju sume kna letak kat seat masing2...memang
memaksimakan setiap ruang yg ade...alhamdulillah rezeki......terima kasih org2 kampong......
ni belum isi sepenuh nye lagi ni....
No comments:
Post a Comment