tadi duk membelek2 album kengkawan dlm fesbuk...sambil duk belek2 tu tertengok la satu album yg ade cerita2 sedih...salah satu nye pasal budak umo 4 tahun (same ngan umo cinta hati saye) yg rindu kan mak die..mak die mati dalam perang..sbb terlalu rindukan mak die, budak tu lukis gamba mak die depang kan tangan atas lantai pastu die baring atas lukisan tu...huhhuhuhu sangat sedih...budak tu btol2 rindu kan mak die...he is just 4 years old...sian nye die...menitik air mate saye tengok gamba tu...
yg buat saye lagi sedih sbb saye terkenang kan cinta hati saye...saye cume ade mase lebih kurang sebulan je untuk cinta hati saye...lepas ni saye akan merantau jauh ke selatan untuk masa depan saye...saye x bolh bayang kan camane saye nak tinggal kan cinta hati saye tu...saye x bolh bayang kan camane keadaan die bile saye x de dengan die nanti...setiap kali saye pk pasal ni mesti nanges...sampai sekarang saye blom jumpe solution pasl maslah ni...
saye ngan cinta hati saye memang x boleh berpisah...setiap kali nak tido mesti cari tangan saye untuk jadi lapik kepala die...makan pon saye suapkan...setiap kali demam mesti nak saye peluk n dodoi die...selalu bagi saye morning kiss..selalu nanges bile saye buat2 nanges @ pura2 sakit...camane saye nak tinggal kan die nanti...
mak saye cakap..."pegi je la...ni mase depan ko...die tu bukan nye anak ko pon...die kan ade mak bapak...bia la mak bapak die plak yg jage.."
ye...saye tau die bukan anak saye...saye tau die x de kena mengena pon ngan hidup saye...saye tau die bukan darah daging saye...saye tau sume tu...tp saye tau n saye sedar saye yg jage die selama umo die sampai la ke hari ni...saye yg jage sakit demam die...saye yg berjaga malam2 setiap kali die sakit...saye yg bangun tengah2 malam buat kan susu untuk die...saye yg menangis depan doktor mase die demam panas...saye yg x pegi keje mase die kena chicken pox...sy yg selalu bawak n usung die ke mane je saye pegi...dan yg paling penting...saye tau die memilih saye lebih dr sume yg die ade....saye x sanggup nak tinggal kan die dan saye tau die x boleh kehilangn saye...
kalo diikutkan hati saye rase mcm nak bawak die sekali duk ngan saye sampai la saye abes blaja...saye mau die sentiasa depan mate saye...saye mau die sentiasa ade dengan saye...walau ape pon yg berlaku kat die buruk ke baik ke, biar la depan mate saye...saye mau die...
lately saye rase die pon dah macm bolh agak saye akan tinggal kan die x lame lagi...lately die jadi cengeng terlebih...pantang saye hilang je dr mate die terjerit2 la die panggil...kalo saye x menyahut panggilan die tu, siap la jeritan tu mesti akan disusuli dengan air mata... makan pon skrg x nak makan sendiri...menunggu saye untuk suapkan makan die...
penah saye cakap kat mak...saye boleh tinggal kan sume ape yg saye ade sekarang tapi bukan cinta hati saye....x kisah la pape pon tanggapan orng tapi die adalah kesayangan saye...
how do i live without him...
No comments:
Post a Comment